Słowa, które tańczą w powietrzu
Czy zdarzyło Wam się kiedyś wyciszyć dźwięk w filmie i próbować odczytać emocje bohaterów tylko z ich mimiki i gestów? To, co dla nas jest ćwiczeniem, dla społeczności Głuchych jest fundamentem niezwykle bogatego świata.
Polski Język Migowy (PJM) to nie jest „język polski pokazywany rękami”. To odrębna, piękna i pełna dynamiki kraina.
Dlaczego warto spojrzeć na PJM inaczej?
-
To język przestrzeni: Tu każde przesunięcie dłoni, uniesienie brwi czy nachylenie ciała ma swoje znaczenie. To niemal choreografia, która niesie precyzyjną treść.
-
To język emocji: W PJM twarz jest tak samo ważna jak dłonie. To ona nadaje „ton” wypowiedzi – pokazuje radość, ironię czy powagę sytuacji.
-
To inna kultura: Głusi nie „nie słyszą” – oni „widzą” świat w sposób, który dla wielu słyszących jest nieodkryty.
Kiedy w galerii czy teatrze pojawia się tłumacz PJM, nie „obsługuje” on tylko jednej grupy osób. On wzbogaca całe wydarzenie, przypominając nam wszystkim, że komunikacja to nie tylko dźwięki, ale przede wszystkim obecność i chęć zrozumienia drugiego człowieka.
Następnym razem, gdy zobaczycie kogoś migającego, spróbujcie dostrzec w tym nie barierę, ale fascynujący taniec słów, który sprawia, że kultura staje się naprawdę wielowymiarowa.
Czy mieliście okazję widzieć kiedyś oprowadzanie po wystawie w języku migowym? Jakie to wywarło na Was wrażenie?
#OtwieramyKulturę #PJM #KulturaGłuchych #SztukaBezBarier #JęzykMigowy #Dostępność
Publikacja: niedziela, 15 lutego 2026r..
Polecane aktualności:
- Poprzednia aktualność: Dotyk to za mało – jak zrozumieć tyflografikę?





